گفت وگو با کتایون سپهری، زن کارآفرین در عرصه صنعت

حتی اگر این جمله ها هم از زبان کتایون سپهری شنیده نشود، ساعتی نشستن در دفتر کارش تو را به این نتیجه می رساند که او «سخت نمی گیرد، اما تلاش می کند. »
به انجام کار شایسته اعتقاد دارد: «کار شایسته که در سازمان ملل و سازمان بین المللی کار مطرح شده یعنی کاری مولد که بر رعایت برابری، آزادی، امنیت و کرامت انسانی انجام شود. »
سپهری سه سال پس از اتمام تحصیلات متوسطه و ورود به دانشگاه کار را در یک شرکت مهندسی مشاور ساختمانی شروع کرد. در رشته مهندسی کامپیوتر گرایش نرم افزار فارغ التحصیل شد: «همزمان با اتمام تحصیلاتم در این رشته، هر چه درباره زبان برنامه ریزی خوانده بودم متحول شد و من مجبور شدم زمینه های کاری مختلفی را تجربه کنم بعد تصمیم گرفتم ادامه تحصیل دهم; در آزمون ورودی چند دانشگاه شرکت کردم و با اختلاف کم در فهرست ذخیره ها قرار گرفتم اما باز هم پذیرفته نشدم. آزمون موسسه توسعه های اقتصادی - اجتماعی را هم امتحان کردم که هزار شرکت کننده داشت و من رتبه 18 را به دست آوردم اما در مصاحبه رد شدم. بعد رفتم سازمان هواپیمایی کشوری، رتبه ام 14 شد و مصاحبه را هم پشت سر گذاشتم، تنها دختر قبول شده بودم اما آنقدر آد م های مختلف سفارش شده وجود داشت که بهتر دیدم کارهای دیگر را هم تجربه کنم. »
تا این که پدر که شرکت نمایندگی بیمه داشت، از کتایون برای همکاری دعوت کرد. او در امتحان کارگزاری بیمه قبول شد و همین تضمینی شد برای آینده خانواده: «دو خواهر هستیم که با پدر و مادر زندگی می کنیم، با گرفتن مدرک کارگزاری بیمه کار شرکت بیمه پدر تکمیل می شد و از این بابت مطمئن می شدم که درآمد ثابتی برای گذران زندگی خانواده همواره وجود خواهد داشت; خیالم راحت شد. »
دوستانش پس از شکل گیری شرکت مشاوره صنعتی، از او نیز خواستند تا با آنان همکاری کند، نصف روز را در این شرکت می گذراند و در پروژه ها همکاری می کرد ولی احساس می کرد دانش لازم را در این ارتباط ندارد. هفت سال از فارغ التحصیل شدنش می گذشت. دوباره در کنکور شرکت کرد: «این بار هم پذیرفته شدم و رتبه ام خوب بود اما نیاز به سه سال سابقه کار مدیریت داشتم. این جا هم مصاحبه داشت. گفتم که در کارگزاری بیمه تجربه کاری دارم و آقای مصاحبه کننده عصبانی شد که این سابقه کار نیست. گفتم در مشاوره صنعتی هم تجاربی دارم. آن ها پرسیدند و من از چگونگی کار گفتم. تا این که با ناباوری قبولم کردند. »
تحصیل در رشته مهندسی صنایع، گرایش مدیریت سیستم و بهره وری را بسیار موثر می داند، به خصوص تاثیرگذاری بر زندگی اش و این بار دوستان با مجموعه بزرگ تری شرکت جدیدی تاسیس کردند و سپهری نیز با آنان همراه شد. اختلافات سهام داران شرکت که بالاگرفت، با چند نفر از دوستان و همکاران قدیم وامی گرفتند و شرکتی را به راه انداختند که یک سال و نیم از تاسیس آن می گذرد درباره انگیزه شروع این کار می گوید: «در این زمان همگی پیشنهاداتی برای کار داشتیم. با حقوق و مزایای خوب اما می خواستیم خودمان شرکتی را ایجاد و حفظ کنیم. اکنون یک سالی از شروع تاسیس می گذرد و به خوبی جان گرفته است. در حال حاضر کارمندان این شرکت جزو سهام داران آن هستند و به کارشان تعلق خاطر دارند. »پروژه های شرکت بیش تر ارزیابی و بهبود وضع یک کسب و کار یا صنعت است و عارضه یابی و برنامه ریزی استراتژیک و مدیریت ارتباط با مشتریان که بحث تازه ای در اقتصاد کشور است.
به جز تعریف و اجرای پروژه، سپهری دوره آموزش های مرتبط با این حوزه ها را هم در سازمان های متقاضی برگزار می کند.
او موفقیت پروژه های عارضه یابی مسایل سازمان ها را حاصل کارگروهی می داند: «یکی از راه های عارضه یابی طراحی پرسشنامه برای بخش های مختلف مالی، اداری و مدیریتی است ولی راه دیگر این است که مدیران کلیدی سازمان را از همه بخش ها جمع کرده و به شکل گروهی تشکیل جلسه می دهیم. وقتی متخصص تولید یک شرکت یا سازمان مشکل بخش خود را مطرح می کند، پیگیری موضوع در همین جلسه اتفاق می افتد و سایر بخش های مرتبط نیز علت پدید آمدن مشکل را بیان می کنند به این ترتیب همه با مشکلات سازمان آشنا می شوند و راهکار اجرایی راحت تر ارایه می شود. »
او حالادر سن 39 سالگی به عنوان مدیر عامل شرکت مهندسی مشاوره های مدیریتی و صنعتی با کمک همکارانش پروژه هایی چون برنامه ریزی استراتژیک برای بانک صادرات و کانون عالی انجمن های صنفی کارفرمایی (به پیشنهاد سازمان بین المللی کار ILO ) را انجام داده و از مدیر سازمان برنامه ریزی مدیریت و مدیر سازمان تامین اجتماعی لوح تقدیر دریافت کرده است.
شرکت مشاوره آن ها به عضویت انجمن شرکت های تحقیقات بازاریابی ایران درآمده و او به نوعی در تاسیس این انجمن مشارکت داشته و عضو هیات مدیره آن جاست.
سپهری با اشاره به فعالیت کانون عالی انجمن های صنفی-کارفرمایی می گوید: «انجمن های تخصصی اعضای این کانون هستند که در مذاکرات سه جانبه گرایی (دولت، کارفرما، کارگر) نماینده کارفرماست. به واسطه مشارکت در این کانون عالی، در سه دوره آموزشی آن شرکت کرده ایم اما یکی از بزرگ ترین مشکلاتمان این است که چیزهایی که یاد گرفتیم بیش تر مربوط به سیاستگذاری کلان دولت است، مثلاتوسعه محیط های کسب و کار بیش تر مربوط به مقررات قانونگذاری دولتی در امر کسب و کار است. »
او اعتقاد دارد در کشور ما کسب و کارهای زیادی شکل می گیرد که دوام ندارد و به زودی شکست می خورد: «قوانین و مقررات دولتی باید تغییر کند. در این باره دو سال پیش طرحی نوشته و در وزارت کار مطرح کردیم تا بگوییم وظیفه شما ایجاد اشتغال نیست بلکه باید شرایط را فراهم کنید. بعد از گفت وگوی بسیار در نهایت وزیر اعلام کرده که این طرح خوبی است و با اصلاح کمی قابل اجرا اما اکنون در زیرمجموعه مانده و قیدش را زده ایم. »
توسعه منطقه ای اقتصاد دیگر دغدغه اوست: «توسعه اقتصاد منطقه ای (AEB) تنها با توسعه زیرساخت، سرمایه گذاری و توسعه منابع انسانی امکان پذیر است. »
عضو انجمن زنان مدیر کارآفرین هم هست.
تا به حال در طول سال ها فعالیت در این حوزه احساس کرده اید که شما را یک زن می دانند و نه یک مدیر؟
سپهری پاسخ می دهد: «در این حوزه زنان کم تر حضور دارند. در محیط هایی هم که وارد می شویم بیش تر مردان حضور دارند. در حال حاضر با یک شرکت سرمایه گذاری همکاری می کنم که شامل 13 کارخانه است و در پنج، شش کارخانه آن اصلازنی وجود ندارد. این کارخانه ها در شهرهای مختلف هستند.
در برخی فضاها این را احساس می کنم در برخی سازمان های دولتی هم که به عنوان مشاور وارد می شویم حتی به همکاران ما گفته می شود که بهتر است همکاران زن همراهتان نباشند، ولی ما همیشه رفته ایم و هیچ مشکلی هم پیش نیامده است. »
گاه برای سر زدن به پروژه ها در هفته دوبار به یکی از شهرهای دور و نزدیک می رود. همزمان همکاری با شرکت بیمه پدرش ادامه دارد.
منبع : سرمایه

بازدید : 9765

نماد اعتماد
logo-samandehi