مصاحبه با آقای محمد رضا حقیقت : شرکت سمنک

نام و نام خانوادگی: آقای محمد رضا حقیقت

شرکت: سمنک

نام محصول: پاپ کورن 1و2و3

تحصیلات: لیسانس مکانیک

 
مادرم خانه دار بود و پدرم مغازه دار بود. در شهرستان زندگی می کردیم و به لطف خدا زندگیمان خوب بود. تا قبل از این که مدرکم را بگیرم در همان مغازه ای که پدرم داشت کار می کردم.

 کارپدرم بیشتر در رابطه با تولید آرد و کارخانه آرد بود.

الگویی نداشتم ولی همیشه دوست داشتم ایرانی ها و مردم ایران خوب زندگی کنند، بیکار نباشند و به تولید بپردازند و از وقت خودشان خوب استفاده کنند. در دوران کودکی و نوجوانی با بحران عاطفی و اقتصادی خاصی روبه رو نبودم. تجربیاتی که از کار کردن نزد پدرم یاد گرفتم به من بسیار کمک کرد چون در آن زمان پول در آوردن و کار کردن بسیار مشکل بود. از نظر من تحصیلات دانشگاهی درصد کمی در کار تأثیر دارد و پشتکار و سرمایه و سماجت عامل اصلی مؤفقیت محسوب می شود.

من در کارم کارها را تفکیک کرده ام  و هر کاری رابه بخشی داده ام که انجام دهند و اعتقاد دارم که نیازی نیست که از همه چیز اطلاع داشته باشیم به همین دلیل من از تحصیل کرده ها در این کار زیاد استفاده کرده ام. شانس به دست خود انسان است مثلاً شانس من این بود که این جنس را دیدم  ولی اصل موفقیتم این بوده که در این کار سماجت کرده ام.

از زمانی که درسم تمام شد به دنبال کاری بودم که ابتکاری باشد و بتوانم مستقل برای خودم کار کنم.

توکل به خدا از عوامل مؤفقیتم بوده است، انسان با توکل به خدا می تواند سخت ترین مشکلات را حل کند وبه خدا امیدوار می شود و اعتماد به نفس پیدا می کند. روابطم با پرسنلم خیلی دوستانه است و اصلاً رابطه مدیر و زیر دست نیست و همیشه فکرم مشغول کار بوده است که بتوانم کارم را درست انجام دهم. مشکلات این کار اصلاً مرا خسته نکرد و فقط تصمیم داشتم این کار را راه اندازی کنم  پشیمان هم نیستم  و همیشه سعی داشتم در کارها اول فکر کنم  و بعد کار را شروع کنم به همین دلیل اصلاً شکست نخورده ام  و دیر یا زود نتیجه گرفته ام.

در سال 1378در سفری که به خارج از کشور داشتم و دنبال یک کار تولیدی هم بودم به جنسی به نام ذرت کرهای برخوردم که در آمریکا و اروپا استفاده زیادی داشت و با توجه به این که بیشتر کار مردم  در آنجا با ماکروویو است من حدس زدم در ایران هم می توان این کار را پیاده کرد و سعی کردم این مسئله را دنبال کنم  که پاپ کورن را برای اولین بار در ایران تهیه کردم.

اطمینان داشتم که این مسئله در ایران جا می افتد چون من در خارج از کشور در تمام منازل و سوپر مارکتها  و رستوران ها استفاده گسترده آن را دیده بودم. در شروع کار خانواده ام بسیار مخالف این کار بود، و توانستم دوستان و آشنایان و اطرافیان را قانع کنید. اولین نمونه را از آمریکا آوردم و بعد موافقت اصولی آن را گرفتم. محصول تولیدی ما از سه تشکیل می شد: بخش عمده و اصلی آن کاغذش است چون کاغذ آن ضد روغن است. ذرت آن هم ذرت ذرت مخصوص پاپ کورن است و بعد روغن می باشد که هر کدام از این ها را جدا گانه آزمایش کرده ایم. فرمول آن را به کارخانه روغن دادم و برایم آن را تولید کرد و بعد برای ذرت هم به بخش تحقیقات غلات رفتم و یک سال روی آن کار کردم و بعد بذر آن را در کرمان برایم کاشتند، از آن جهت در کرمان این محصول را کاشتند که در فصلی که این محصول را تولید می کنم هوای کرمان مناسب است. برای تولید این سه بخش و تهیه فرمول، چون با بخش خصوصی کار می کردم مشکل خاصی نداشتم و کیفیت کامل آن را بدست آوردم. اگر مواد را از خارج بیاورم ارزان تر است ولی اگر در داخل تولید کنیم موانع آن کم تر است و این محصولات راحت تر در دسترس قرار دارد.

به نظرم اگر افراد به کشورهای تولید کننده دنیا نگاه کنند و نحوه فروششان را ببینند در کار تجارت بسار موفق ترند، در این کار رقیبی ندارم چون اولین تولید کننده من بودم.

مشکل من فقط کارهای اداری این پروژه بود که حدوداً2 سال طول کشید این کار مجوز صنایع، محیط زیست، وزارت کار، وزارت بهداشت، کشاورزی و استانداری را می خواست.

آنقدر قدر مشکلات را تحمل کرده ام که هر کس مرا می بینید که روز و شب خواب ندارم از انجام چنین کارهایی منصرف می شود و این به ضرر مملکت است.

با نظم دادن کارهای اداری و سامان گرفتن بخش تولیدات ما می توانیم موفق شویم.   

بازدید : 5799

نماد اعتماد